Ana içeriğe atla

TARİHSEL MADDECİLİK

Doğrudan bir sanat alanına ait olmayan tarihsel maddecilik, daha çok sanat ürünlerini değerlendirip yorumlamak için yararlanılan bir araç olarak nitelenebilir. Sanatı değerlendirmede Tarihsel Maddeci yaklaşım, yapıtları çağların sosyo ekonomik yapılarının bir yansıması olarak ele alır. Bu tutumuyla 19. yy'a dek geçerli olmuş bulunan, yapıtı bireysel yaratıcılıkla açıklayan yaklaşıma bir antitez olmaktadır. Yaratıcı birey Tarihsel Maddeci kurmada yine yadsınmamakla birlikte, sanatçı artık niteliği toplumsal koşullarla belirlenen bir yapıtı icra eden kişi olarak düşünülmektedir. Yapıtı var eden şey onun dışında kalan ve içinde üretildiği ekonomik ve toplumsal koşullar olarak görülür. Bu yaklaşımın doğal sonucu olarak, sanat sınıfsal bir olgu biçiminde değerlendirilir. Her sınıf kendi gerçeklerine ve koşullarına göre bir sanat yaratacaktır.

Tarihsel Maddeci açıklama sadece Marksizm'le bağlantılı bir kuram değildir. Günümüz sanat tarihçiliğinde her zaman çok tutarlı bir biçimde olmasa bile, en çok başvurulan açıklama yöntemidir ve sanatsal gerçekçiliği açıklamadaki yetersizliği nedeniyle yapısalcılar tarafından eleştirilmektedir.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

NEF

Kilisede Apside dik doğrultuda, birbirlerinden sütun ya da ayak dizileriyle ayrılmış, uzunlamasına mekanların her biri.

NARTEX

Erken Hristiyan Bizans mimarilerinde kilisenin ana mekanına açılan giriş bölümü. Erken Hristiyan kiliselerinde bir revak biçiminde yapılmıştır. Bizans'taysa, genel olarak kilisenin batısında ana eksene dik konumda yeralan ve dışa kapılarla açılan bir kapalı mekandır.

İKONOGRAFİ

Dinsel içerikli sanat yapıtlarında betimlenen, dinsel olay ya da kişiyle ilgili tipleşmiş, hatta bir ölçüde standartlaşmış biçim düzenleri veya kalıplarını inceleyen bilimsel disiplin. Endüstri çağı öncesinde sanat yapıtları, özellikle de dinsel sanat yapıtları sanatçıya pek az özgürlük tanıyan belirli biçim kalıplarına uymak zorundaydı. Öyle ki, bu biçim kalıpları ve sahnelerin birer de adı bulunur. Sanatçı, kendisinden istenilen sahneyi istediği biçimde kişisel yorum payı çok az olarak yapıta dönüştürürdü. Örneğin; Antikite'de, Bizans'ta, genel olarak Hıristiyan sanatında ve Budist sanatta bu alanların özel ikonografisini bilmeksizin bir sanat tarihi araştırması yapmak imkansızdır. Dolayısıyla ikonografi, sanat tarihine yardımcı bir disiplin sayılabilir. Dinsel sahneleri resmetme geleneği olmayan sanatlarda doğal olarak ikonografi'den söz edilemez. Bu nedenledir ki bir İslam ikonografisi yoktur.