Ana içeriğe atla

MİMARLIK

Sanat olarak mimarlığı tanımlamaya çalışan çağdaş girişimlerin belki en geçerlisi, onu bir -mekan örgütleme sanatı- olarak nitelendirmektir. Bu yaklaşımın ilk örneğini mimar Auguste Perret'nin tanımının 1920'lerde verdiği söylenebilir.; mimarlık mekanı örgütleme sanatıdır ve onun ifade aracı ise strüktürdür. Bu tanımı Edmund Bacon daha da işleyip geliştirerek şu biçimde sunuyor; mimarlık, içinde yer alan kişide geçmiş ve önceden edinilmiş mekan yaşantılarıyla ilişkili, belirli bir mekan yaşantısı yönelik bir mekan eklemlendirilmesi sanatıdır. Gerçekten de bir yapının mimarlık ürünü olabilmesi için onda belirli bir nitelik, yani bir mekan yaşantısı oluşturma özelliği bulunmalıdır. Bu nitelik aynı zamanda bir mimarlık ürününü bir mühendislik yapısından ayıran temel ölçüttür.

Mekan örgütleme sanatıyla uğraşan kişinin mesleki etkinliklerinin tümü.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

NEF

Kilisede Apside dik doğrultuda, birbirlerinden sütun ya da ayak dizileriyle ayrılmış, uzunlamasına mekanların her biri.

İKONOGRAFİ

Dinsel içerikli sanat yapıtlarında betimlenen, dinsel olay ya da kişiyle ilgili tipleşmiş, hatta bir ölçüde standartlaşmış biçim düzenleri veya kalıplarını inceleyen bilimsel disiplin. Endüstri çağı öncesinde sanat yapıtları, özellikle de dinsel sanat yapıtları sanatçıya pek az özgürlük tanıyan belirli biçim kalıplarına uymak zorundaydı. Öyle ki, bu biçim kalıpları ve sahnelerin birer de adı bulunur. Sanatçı, kendisinden istenilen sahneyi istediği biçimde kişisel yorum payı çok az olarak yapıta dönüştürürdü. Örneğin; Antikite'de, Bizans'ta, genel olarak Hıristiyan sanatında ve Budist sanatta bu alanların özel ikonografisini bilmeksizin bir sanat tarihi araştırması yapmak imkansızdır. Dolayısıyla ikonografi, sanat tarihine yardımcı bir disiplin sayılabilir. Dinsel sahneleri resmetme geleneği olmayan sanatlarda doğal olarak ikonografi'den söz edilemez. Bu nedenledir ki bir İslam ikonografisi yoktur.

NARTEX

Erken Hristiyan Bizans mimarilerinde kilisenin ana mekanına açılan giriş bölümü. Erken Hristiyan kiliselerinde bir revak biçiminde yapılmıştır. Bizans'taysa, genel olarak kilisenin batısında ana eksene dik konumda yeralan ve dışa kapılarla açılan bir kapalı mekandır.