Ana içeriğe atla

TARIM ÇAĞI

Mimarlığın ve sanatın evrimini tarım çağı ve endüstri çağı olmak üzere iki ana dönemde incelemek olanaklıdır. Tarım çağı'nın sanatsal ve mimari açıdan temek özelliği, ürünlerin zaman ve mekanda belirli dilsel gruplar haline öbekleşmeleridir. Bu dil grupları klasik sanat tarihinde üslup olarak nitelenirler. Başka bir anlatımla, her ürün ait olduğu toplum ve dönemin sanatsal dili doğrultusunda biçimlenmiştir. Kişisel tutum ve davranış farklılıkları bu dilin yadsınmasına kadar varmaz. Bireysel özgürlük ancak bu ortak dilin kullanımında söz konusudur. Oysa endüstri çağı bu durumu kökten değiştirecektir.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

NEF

Kilisede Apside dik doğrultuda, birbirlerinden sütun ya da ayak dizileriyle ayrılmış, uzunlamasına mekanların her biri.

NARTEX

Erken Hristiyan Bizans mimarilerinde kilisenin ana mekanına açılan giriş bölümü. Erken Hristiyan kiliselerinde bir revak biçiminde yapılmıştır. Bizans'taysa, genel olarak kilisenin batısında ana eksene dik konumda yeralan ve dışa kapılarla açılan bir kapalı mekandır.

İKONOGRAFİ

Dinsel içerikli sanat yapıtlarında betimlenen, dinsel olay ya da kişiyle ilgili tipleşmiş, hatta bir ölçüde standartlaşmış biçim düzenleri veya kalıplarını inceleyen bilimsel disiplin. Endüstri çağı öncesinde sanat yapıtları, özellikle de dinsel sanat yapıtları sanatçıya pek az özgürlük tanıyan belirli biçim kalıplarına uymak zorundaydı. Öyle ki, bu biçim kalıpları ve sahnelerin birer de adı bulunur. Sanatçı, kendisinden istenilen sahneyi istediği biçimde kişisel yorum payı çok az olarak yapıta dönüştürürdü. Örneğin; Antikite'de, Bizans'ta, genel olarak Hıristiyan sanatında ve Budist sanatta bu alanların özel ikonografisini bilmeksizin bir sanat tarihi araştırması yapmak imkansızdır. Dolayısıyla ikonografi, sanat tarihine yardımcı bir disiplin sayılabilir. Dinsel sahneleri resmetme geleneği olmayan sanatlarda doğal olarak ikonografi'den söz edilemez. Bu nedenledir ki bir İslam ikonografisi yoktur.