Günümüzde artık geçerliliği kalmamış bir sanatsal sınıflama anlayışının ürünüdür. Antik çağ'ın sonlarında ve ortaçağ'da kullanılan bu sınıflama anlayışı -artes vurgales- (adi sanatlar) ve -artes libareles- (özgür sanatlar) biçiminde ikili bir ayrım getirmekteydi. Birinci gruba müzik hariç bugün sanat olarak nitelenen tüm etkinlikler, ikinci gruba ise günümüzde artık bilim sayılan diğer çalışma alanları girmekteydi. özgür sanatlar kendi içinde de aritmetik, astronomi, geometri, müzik ve gramer, hitabet, mantık olarak ikiye ayrılmaktaydı. Tüm gerçek sanatları bir kenara atarak birer el becerisi olarak değerlendiren söz konusu ayrım Rönesans'ta güçlü biçimde eleştirildi. Örneğin Leonardo de Vinci'nin yazdığı -trattato della pittura- da bu anlayışa karşı çıkıyordu. Güzel sanatlar kavramı, bu çatışmanın ve resim, heykel, mimarlık üçlüsünün daha saygın bir konuma yücelme çabasının sonucu olarak belirmiştir.
Günümüzde artık geçerliliği kalmamış bir sanatsal sınıflama anlayışının ürünüdür. Antik çağ'ın sonlarında ve ortaçağ'da kullanılan bu sınıflama anlayışı -artes vurgales- (adi sanatlar) ve -artes libareles- (özgür sanatlar) biçiminde ikili bir ayrım getirmekteydi. Birinci gruba müzik hariç bugün sanat olarak nitelenen tüm etkinlikler, ikinci gruba ise günümüzde artık bilim sayılan diğer çalışma alanları girmekteydi. özgür sanatlar kendi içinde de aritmetik, astronomi, geometri, müzik ve gramer, hitabet, mantık olarak ikiye ayrılmaktaydı. Tüm gerçek sanatları bir kenara atarak birer el becerisi olarak değerlendiren söz konusu ayrım Rönesans'ta güçlü biçimde eleştirildi. Örneğin Leonardo de Vinci'nin yazdığı -trattato della pittura- da bu anlayışa karşı çıkıyordu. Güzel sanatlar kavramı, bu çatışmanın ve resim, heykel, mimarlık üçlüsünün daha saygın bir konuma yücelme çabasının sonucu olarak belirmiştir.
Yorumlar
Yorum Gönder