Sözcük erken Osmanlı mimarlığında geniş anlamlı olarak -dinsel yapı- karşılığında kullanılmıştır. Tek bir yapıyı, örneğin bir vaziyeli-tabhaneli camiyi anlattığı gibi, çeşitli işlevleri içeren bir dinsel nitelikli yapı topluluğu, külliye anlamına da gelirdi. Sözcüğün anlam alanındaki bu genişlik, Erken Osmanlı dönemi zaviyeli-tabhaneli camilerinin çok işlevli yapılar olduklarını kanıtlayan en önemli verilerden biridir. Caminin bugün bilinen, bazı temel işlevlere indirgenmiş mekan düzeninden farklı niteikte olan bu çok işlevli yapılar, Klasik Osmanlı mimarlığında ortadan kalkınca, -imaret- sözcüğü de artık yalnızca yoksullara yiyecek vs. dağıtılan ve bir külliye içinde yer alan hayır kurumu yapısı anlamına gelmiştir. Günümüzde de bu anlamda kullanılır.
Yorumlar
Yorum Gönder